Skąd się bierze rum?

Why the rum is always gone? – pytał kapitan Jack Sparrow, kiedy wychylana przez niego szklanica rumu okazywała się już pusta. Ten karaibski rzezimieszek był wielkim miłośnikiem tego trunku, bo to w końcu karaibska specjalność. Jak powstaje rum? I czemu zawdzięcza ten niepowtarzalny smak i kolor?

 

Rum jest mocnym napojem alkoholowym – zawartość alkoholu wynosi od 40 do nawet 80 procent. Jednak górna granica jest rzadko spotykana, bo destylat rozcieńcza się wodą. Rum powstaje z „odpadów” – sok z trzciny jest produktem ubocznym w procesie produkcji cukru trzcinowego. Sok trzcinowy zawiera minerały, które są nie przydatne do produkcji cukru, natomiast rumowi nadają aromat. Rum może być także robiony ze skoncentrowanego soku, czyli syropu z trzciny lub melasy, która również stanowi produkt uboczny – zawiera aż 50 procent sacharozy, ale jej odzyskiwanie nie opłaca się. Melasę wykorzystuje się także do wytwarzania drożdży piekarniczych, kwasu cytrynowego oraz kwasu szczawiowego.

Kolor i aromat rumu zależy od czasu jego dojrzewania oraz drewnianych beczek, w których leżakuje. Czasami rum zostaje zabutelkowany zaraz po procesie destylacji, poprzedzonej fermentowaniem soku trzcinowego, ale nie ma takich wartości smakowych. Im dłuższy czas leżakowania, tym ciemniejszy kolor. Chociaż nie jest to zawsze prawdą. Ciemniejszy kolor może brać się także z powodu beczki, w której wcześniej przechowywano wino lub inny rum. Nie zawsze ciemny kolor oznacza, że rum jest bardziej szlachetny, bo może być zabarwiony palonym cukrem.

Wyróżnia się rumy białe lub srebrne (dojrzewają najkrócej), złote i bursztynowe (leżakujące w beczce), oraz najszlachetniejsze – rumy ciemne (dojrzewające kilka a czasem nawet kilkanaście lat).

Dodaj komentarz