Historia szampana

Historia szampana nie do końca pokrywa się z historią wina. Owszem, z niego się wywodzi, jednak wyglądało to nieco inaczej. Szampan produkuje się wyłącznie w Szampanii, a uprawia winorośli na tamtych terenach sięga aż epoki gallo-romańskiej. Wtedy też Rzymianie zasadzili tam pierwsze krzewy winorośli. Dzięki opiece kleru, uprawy te przetrwały. Największą wagę przykładano do Reims i Chalons-en Champagne.

W czasach feudalizmu, wina z regionu Szampanii uważano po prostu jako wina francuskie, które uważane były za produkty z Basenu Paryskiego. W XVI wieku, kiedy panował Henryk IV, pojawiło się określenie wino szampańskie, jednakże nie była to zbyt korzystna nazwa, ponieważ champagne oznaczało nieużytki, które stosowało się jedynie dla owiec na pastwiska.

W kolejnych wiekach szampańskie wina stawały się coraz bardziej popularne, zwłaszcza na dworach królewskich we Francji i w Anglii. Wtedy też nastąpiła ewolucja win, zgodnie z upodobaniami fanów win szary, które były słabo zabarwiane, uważano, że wina te po prostu źle dojrzewają w beczkach.

Szampan butelkuje się od drugiej połowy XVII wieku po to, aby zapewnić najlepszy aromat. Bardzo ważne jest to, aby rozlać go do butelek zanim jeszcze dokończy się pierwsza fermentacja. Dzięki temu stał się gazowany, ale bez sztucznych dodatków dwutlenku węgla. Następowało to naturalnie. To, że wino się musowało, przyprawiało trosk winiarzom, ponieważ zaczęto wino musujące nazywać winem diabelskim lub wystrzeliwaczem korków. Bali się, że wino to nie będzie popularne. Na szczęście jednak, Anglicy stali się zwolennikami tego typu wina i zaczęli hurtowo kupować wino od winiarzy z regionu Szampanii w beczkach, a następnie butelkowali je sami.  Wtedy też doszli do wniosku, że najlepszym czasem musowania wina jest wiosna. Wtedy też utarło się, że szampan jest doskonałym trunkiem podczas miłosnych schadzek, jak pisał londyński pisarz:

musujący szampan szybko dodaje sił biednym zmęczonym kochankom

W drugiej połowie XVII wieku Dom Perignon, mnich opactwa benedyktyńskiego, jako pierwszy stosował dobór winogron, dzięki czemu poprawiała się jakość wina i usuwała się część wad wina. Wtedy też wprowadził korki z dębu, który przywiązywało się do butelki włóknem konopnym nasyconym olejem. Dzięki temu w winie musującym zachowywała się świeżość i piana. Rozkazał też produkowanie butelek o grubszych ściankach, które musiały wytrzymać duże ciśnienie gazu. Zaczęto je przechowywać w piwnicach, w temperaturze nieprzekraczającej 5 stopni Celsjusza.

W XVIII wieku szampan podbił arenę międzynarodową. Stało się to za sprawą właścicieli znanych domów szampana.

Od 1911 roku nazwa szampan jest zastrzeżona i dotyczy wyłącznie win musujących produkowanych w Szampanii.

Dodaj komentarz